STACCATO | wystawa malarstwa Anny Sławkowskiej-Rode

6 września 2019

staccato

ANNA SŁAWKOWSKA–RODE

Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom w 1977 r. na Wydziale Architektury Wnętrz. Wieloletnia praca dydaktyczna na macierzystym wydziale.
Aktualnie dr hab. profesor nadzwyczajny ASP. Prowadzi Pracownię Wystawiennictwa w Katedrze Wystawiennictwa i Komunikacji Wizualnej Wydziału Architektury Wnętrz ASP w Warszawie. Dziedziny twórczości: projektowanie, malarstwo.
Ma na koncie szereg projektów polskich ekspozycji targowych oraz liczne projekty opracowań graficznych dla pawilonów polskich na międzynarodowych targach. Jest aktywna również na polu projektowania wnętrz (głównie wnętrza mieszkalne). Jest autorką kilkunastu wystaw indywidualnych malarstwa oraz uczestniczy w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych oraz w kraju i za granicą.
Ważniejsze wystawy indywidualne:
Galeria PKO, Toronto, 1991; Konsulat R.P. Sydney, 1993; Galeria Zapiecek, Warszawa, 1996, 2009; Eastwick Art. Gallery, Chicago, 1995, 1997; Instytut Kultury Polskiej, Londyn, 1998; Akademia Sztuk Pięknych, Łódź, 2005; Hotel Intercontinental, Warszawa, 2009; 2010.
Ważniejsze wystawy zbiorowe:
L.A. Art Exchange “Poland – New Art“, Los Angeles, 1988; The Polish Museum of America, Chicago, 1992; Pałac Sztuki, Kraków, 1993; Centro Dantesco, Ravenna, 1997; Art Connoisseur Gallery, London, 1998; Atrium Gallery, London, 1999; Galeria „Spokojna 15”; Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa, 2010; CKP College of Fine Arts, Bangalore, Indie, 2018.
Prace głównie w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą (m.in. Kanada, USA, Niemcy, Wielka Brytania).
Kontakt: annaslawkowskarode.pl, e-mail: anna-s-rode@tlen.pl.

STACCATO

Natura stanowi dla mnie niewyczerpane odniesienie.
Pitagorejczycy przyporządkowując proporcje liczbowe do stosunków we Wszechświecie otworzyli drogę do matematycznego zapisu w naukach przyrodniczych. Przekonanie w myśli greckiej ,że struktura Kosmosu jest odpowiednikiem dzieła muzycznego reprezentując „harmonię sfer” nie pozostało jedynie metaforą. Teoria muzyki bowiem wzięła swój początek także w odkryciu odpowiedniości dźwięków do liczb rzeczywistych. Sztuki wizualne używają pojęcia „muzyczności przestrzeni” czy „dźwięku koloru”, podczas gdy w muzyce symetrycznie używa się określenia „barwa dźwięku”. We współczesnej mechanice kwantowej funkcja falowa opisuje materię bardziej jako „melodię” niż cząstki ciała stałego. Kodowanie zjawisk czy procesów umownym zapisem pozwala na dalszą refleksję, jego ewentualne przekształcenie czy antycypację nowej optyki.
Bliska mi filozofia procesu A.N. Whiteheada, z kosmologią jako centralnym punktem, przetwarza zapis matematyczny teorii względności w metafizyczną strukturę, której permanentnie samokreująca się Całość jest funkcją układu relacji pomiędzy jej częściami. Rzeczywistość rozumiana jest jako proces.
Nieodłączną „muzyczną” cechą otaczającej nas dynamiki ciągłej zmiany świata i Wszechświata jest wielopostaciowy RYTM, który od dawna stanowi dla mnie ważne narzędzie artystyczne. Tytuł mojej wystawy podkreśla z jednej strony wielopłaszczyznowe przenikanie się pozornie odrębnych dziedzin, z drugiej, tak jak obrazy, wyraża istotność „cząstki elementarnej” i jej udziału w szerszych układach i strukturach.

Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki © 2018

created by Mechacats Inc.